«Κούκλες; Τι σου αρέσουν στις κούκλες;»
«Το γεγονός πως μένουν ακίνητες και εγώ μπορώ να παίζω μαζί τους. Είναι πάντοτε εκεί για εμένα, όποια ώρα θέλω μπορώ να παίξω μαζί τους».
Η κυρία σιώπησε για λίγα λεπτά και μετά αποκρίθηκε..
«Ξέρεις, και εμένα μου αρέσουν οι κούκλες…»
“Ήταν μία ψιλόλιγνη καμπουριαστή φιγούρα, σχεδόν αποστεωμένη, τυλιγμένη σε γκρι μανδύα. Από το γεμάτο καψίματα κρανίο της κρέμονταν λιγοστές λευκές τούφες. Τα μάτια της έλαμπαν σαν πολύτιμοι λίθοι και δε διακρίνονταν κόρες. Όλα της τα δόντια έμοιαζαν να έχουν το σχήμα του κυνόδοντα…”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
