Πλησίασα διστακτικά καθώς ο σφυγμός μου είχε αρχίσει να χοροπηδάει. Η Μητέρα ήταν ένα πρόσωπο ιερό, την περίβαλλε ένας αέρας μαγείας. Ωστόσο, ο αγγελιοφόρος της είχε κατέβει στο χωριό για την ετήσια επιλογή και οι προύχοντες είχαν διαλέξει εμένα. Οπότε έπρεπε να την συναντήσω απόψε.
Στο απέναντι άκρο της μικρής αίθουσας στεκόταν το άγαλμα του Πατέρα. Ήταν πανομοιότυπο με κάθε άλλο λαξευτό δημιούργημα που τον απεικόνιζε: Ένας ευθυτενής άνδρας που ήταν ντυμένος με μια ολόσωμη στολή. Μια μάσκα αερίων κάλυπτε το πρόσωπό του. Τα χέρια του ήταν απλωμένα προς τα εμπρός, τα δάχτυλά του προτεταμένα, σαν ευαίσθητες κεραίες.
Οι απαλοί ψίθυροι όλων εκείνων που προσεύχονταν καθισμένοι σε σειρές, μπροστά απ’ το άγαλμα, γέμιζαν την αίθουσα με απαλά κύματα αφοσίωσης.
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 10
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
