«Το αίμα είχε πεταχτεί στους τοίχους και είχε γεμίσει σχεδόν όλο το δωμάτιο. Για μια στιγμή πίστεψε ότι το κουρελιασμένο πτώμα είχε στεγνώσει από το αίμα που είχε στις φλέβες του. Έκλεισε τα μάτια του σε μια προσπάθεια να μη βγάλει ό,τι είχε φάει πριν λίγη ώρα».
Άρχισε να κοιτάζει τριγύρω. Περίμενε να φανεί η σκιά. Τίποτα. Ήταν αυτή και η φύση. Ο ήχος ως εκείνη την ώρα ακόμη παρέμενε μπάσος. Δεν άλλαξε, δε γινόταν λεπτός.
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
