“Τα χάπια μου προσφέρουν αυτό που λαχταρώ πιο πολύ απ’ όλα: Τη λησμονιά. Οικοδομούν ένα χημικό τείχος που κρατάει μακριά τα φριχτά όνειρα που προσπαθούν κάθε βράδυ να εισβάλλουν στο κεφάλι μου: Εικόνες πλοκαμοφόρων τεράτων που αναδύονται από μια αγριεμένη θάλασσα και ισοπεδώνουν αλαλάζουσες πολιτείες…”
“Το παγωμένο νερό διαπέρασε το μάλλινο πανωφόρι και βρέχοντας το βαμβακερό πουκάμισο, το κόλλησε στο κορμί του. Στην αιφνίδια ψυχρολουσία, ο Τζάκο τινάχτηκε πίσω, χτυπώντας την πλάτη στην τραχιά επιφάνεια ενός τοίχου”.
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
