“Το καταφύγιο για τους πολίτες από όλες τις φρικτές καταστάσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν καθημερινά δεν είναι άλλο από την τέχνη. Μια τέχνη που δεν θα βασίζεται στον ρεαλισμό, μιας και από αυτόν θέλουν να ξεφύγουν, αλλά θα αγγίζει τα όρια του υπερφυσικού, του μυστικισμού και του τρόμου. Και ίσως κάπως έτσι να γεννήθηκε αυτό που εμείς σήμερα ονομάζουμε γερμανικό εξπρεσιονισμό…”
“Στη δεκαετία του ’40 συναντάμε την εξωπραγματική υπόθεση του Hadad, ενός άντρα που θα έκανε τον Χουντίνι να μοιάζει με φτηνό ατάλαντο ταχυδακτυλουργό μπροστά του. Γιατί ο Hadad μπορούσε να εγκαταλείπει όποτε ήθελε το κελί του, όσες χειροπέδες και αν φόραγε, για να ακούσει τα συγκροτήματα τζαζ που έρχονταν στην πόλη…”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
