Έπρεπε να είμαι ευτυχισμένος. Όλοι οι άλλοι που ξάπλωναν γύρω μου ήταν. Εξάλλου, είχαμε κάθε λόγο να νιώθουμε χαρούμενοι. Θριαμβευτές. Όλοι εμείς, οι υπέρ προνομιούχοι ενός κόσμου που δεν υπήρχε πια, τώρα, ασφαλείς στο ιδιωτικό μας νησί, απολαμβάναμε την τρυφηλή ζωή μας μακριά από την φρίκη του πολέμου που είχε καταστρέψει τον υπόλοιπο πλανήτη.
H ανθρωπότητα είχε βρεθεί στο χείλος του γκρεμού. Οι τεχνητές νοημοσύνες, εκείνοι οι ύπουλοι δαίμονες που είχαν φωλιάσει μέσα σε περίπλοκους λαβυρίνθους ολοκληρωμένων κυκλωμάτων, μας είχαν ξελογιάσει, μας είχαν εκμαυλίσει με τις υποσχέσεις μιας άκοπης ζωής γεμάτης με ανέσεις και τεχνητά αγαθά που θ’ ανακούφιζαν την πλήξη μας.
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 2
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
