“Ένα δωμάτιο. Μικρό και κυκλικό με θολωτή οροφή. Επάνω στα κυρτά του τοιχώματα, ένα απαίσιο μωσαϊκό από λιωμένα εντόσθια και λοιπούς ανθρώπινους ιστούς που σχημάτιζαν κουλούρες και γιρλάντες και ανόσια αραβουργήματα…”
Αιμορροούσα γλώσσα/ μιλούν τα όργανά σου,/ την παρουσία μηνύουντου άφευκτου γήρατός σου./ Κάθε στιγμή, σήψης βοή./ Κάθε «μετά», ανυπαρξίας βορά./
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
