“Δεν είχε καθόλου τρίχωμα σε ολόκληρο το κορμί του, το δέρμα του ήταν πολύ μαλακό και είχε ένα κοκκινωπό χρώμα σαν ενός παιδιού. Το κεφάλι, κυρίως πλατύ, είχε μόνο ένα μάτι στη μέση του προσώπου και αυτό μεγάλο και ανοιχτό, σαν το ελαττωματικό μάτι ενός ανθρώπου…”
Στο απέναντι άκρο της μικρής αίθουσας στεκόταν το άγαλμα του Πατέρα. Ήταν πανομοιότυπο με κάθε άλλο λαξευτό δημιούργημα που τον απεικόνιζε: Ένας ευθυτενής άνδρας που ήταν ντυμένος με μια ολόσωμη στολή. Μια μάσκα αερίων κάλυπτε το πρόσωπό του. Τα χέρια του ήταν απλωμένα προς τα εμπρός, τα δάχτυλά του προτεταμένα, σαν ευαίσθητες κεραίες.
Οι απαλοί ψίθυροι όλων εκείνων που προσεύχονταν καθισμένοι σε σειρές, μπροστά απ’ το άγαλμα, γέμιζαν την αίθουσα με απαλά κύματα αφοσίωσης.
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 5
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
