“Ήταν δεκαπενταύγουστος και η Αθήνα είχε ερημώσει. Εκείνη ήταν η μέρα που την είδα: Μια σιλουέτα, μαύρη και ασαφή, να τρεμοπαίζει πάνω απ’ την πυρακτωμένη άσφαλτο του οδοστρώματος…”
“Το τρένο άφηνε πίσω του σιγά–σιγά το σταθμό. Βγαίναμε απ’ τη πόλη. Οι πολυκατοικίες άρχιζαν ν’ αραιώνουν και τα καράβια στο λιμάνι να φαίνονται μικρότερα. Μερικά δέντρα έκαναν δειλά την εμφάνισή τους”.
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
