“Δεν ήταν τόσο τα τύμπανα και το σκοτάδι, όσο αυτός ο αόρατος τρόμος που ‘χε απλωθεί πάνω απ’ τη κατασκήνωση. Ο ρυθμός των τυμπάνων, ήταν στην πιο εκστατική του στιγμή. Ένα διαπεραστικό ουρλιαχτό, σαν να ‘σκισε τη νύχτα σε χίλια κομμάτια! Μετά σιωπή…”.
Γιατί μας τραβάει ο τρόμος και το φανταστικό; Ποια η θέση τους στη λογοτεχνία; Ο Παναγιώτης Ματσίγκας μας αναλύει τις πτυχές του τρόμου και του φανταστικού από τη δική του ματιά.
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.