Στο απέναντι άκρο της μικρής αίθουσας στεκόταν το άγαλμα του Πατέρα. Ήταν πανομοιότυπο με κάθε άλλο λαξευτό δημιούργημα που τον απεικόνιζε: Ένας ευθυτενής άνδρας που ήταν ντυμένος με μια ολόσωμη στολή. Μια μάσκα αερίων κάλυπτε το πρόσωπό του. Τα χέρια του ήταν απλωμένα προς τα εμπρός, τα δάχτυλά του προτεταμένα, σαν ευαίσθητες κεραίες.
Οι απαλοί ψίθυροι όλων εκείνων που προσεύχονταν καθισμένοι σε σειρές, μπροστά απ’ το άγαλμα, γέμιζαν την αίθουσα με απαλά κύματα αφοσίωσης.
”Βλέπετε, τόποι δύναμης υπάρχουν παντού. Είναι σημεία επάνω στη Γη όπου συγκεντρώνονται κάποιες χθόνιες δυνάμεις που προκαλούν την εκδήλωση περίεργων συμβάντων τα οποία επηρεάζουν και μεταλλάσουν την ανθρώπινη συνείδηση.
Σε εποχές αλλιώτικες όταν ο άνθρωπος δεν είχε χτίσει τις πελώριες κυψέλες του με τις αναρίθμητες γωνίες και τα γκρίζα χρώματα που κάνουν την ψυχή του να ζαρώνει τρομαγμένη, οι αισθήσεις του ήταν οξύτερες και λειτουργούσαν πιο δυναμικά. Στα μάτια εκείνων των παλιών ανθρώπων, τέτοιοι τόποι ήταν ιεροί.”
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 2
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
