“Το άγγιγμα του χρόνου δεν καταφέρνει να τα γλυκάνει, να τα κάνει γραφικά ή να τους προσθέσει κάποιο αποτύπωμα ιστορικής ταυτότητας. Απλά τα φθείρει. Τα σκεπάζει με μια κρούστα διάχυτης αθλιότητας. Μοιάζουν να είναι εγκλωβισμένα σ’ ένα αέναο παρόν που επαναλαμβάνεται ατέρμονα…”
“Το δέρμα της ήταν χλωμό. Ήταν ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι, πάνω σε ένα υπερυψωμένο βάθρο. Μια ανθοδέσμη με κόκκινα τριαντάφυλλα ήταν αφημένη πάνω στην αγκαλιά της…”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
