“Τώρα, η πόλη είναι σιωπηλή. Τα πουλιά της έχουν πεθάνει, τα δέντρα των λιγοστών πάρκων της έχουν ξεραθεί και κανένα αυτοκίνητο ή μηχανάκι δεν κυκλοφορεί στα διάπυρα φαράγγια της. Ο φλογερός αέρας τρεμοπαίζει γύρω από τα κουφάρια των κτιρίων της, ραγίζει τους σοβάδες τους και μετατρέπει την άσφαλτο των δρόμων σε μια παχύρρευστη μάζα που μοιάζει με ηφαιστειακή λάσπη…”
“Οι φλόγες άρχισαν να μπαίνουν μέσα στο σώμα του ανδρός και σηκώθηκε το στήθος του για μερικά δεύτερα σαν να προσπαθούσε να αναπνεύσει με τέτοια δύναμη που έσπασαν τα δεσμά του… Και ύστερα ένα απόλυτο σκοτάδι…”
Διαβάστε στον παρακάτω σύνδεσμο ένα διήγημα από την Άννα Κλουκινιώτη.
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
