”Σηκώθηκα όρθιος κι ανέβηκα πάνω στη σκηνή, με όλη την επιβλητικότητα που έχει κάποιος όταν νομίζει πως είναι πασίγνωστος ντετέκτιβ ενώ κανείς μέσα στην αίθουσα δε τον έχει ακουστά. Ο Κάσιμιρ άπλωσε την τράπουλα μπροστά μου κι έκανε νόημα να διαλέξω ένα φύλλο, όπως κι έκανα. Ίσα που πρόλαβα να δω τον Άσσο Κούπα που απεικονιζόταν στην κάρτα, όταν ακούστηκε ο πυροβολισμός κι είδα τον Απίθανο Κάσιμιρ να πέφτει μπροστά στα πόδια μου μέσα σε μια λίμνη από αίμα.”
”Το καλοκαίρι κρύβει μυστικά τα οποία εμφανίζονται στην μεγάλη ώρα του δειλινού. Παίρνει τις σκιές και τις τραβάει πολλά μέτρα, σχηματίζοντας πρόσωπα νοερά, γαλήνια και όμορφα. Ο Αντώνης περπατούσε στην άκρη του χωμάτινου δρόμου, έχοντας στο κατόπι του την αδελφή του, φοβισμένη και αγχωμένη να τον παρακινεί να βιαστούν. «Δεν θα τους αρέσει καθόλου που εξαφανιστήκαμε έτσι από το σπίτι» του είπε και έτρεξε να τον προφτάσει.”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
