“Εχθές το βράδυ ξύπνησα και ήμουν σε κατάσταση “sleep paralysis”. Δεν μπορούσα να κουνήσω το σώμα μου ούτε να μιλήσω. Τα αυτιά μου και τα μάτια μου όμως λειτουργούσαν, και εκείνος το ήξερε καλά αυτό. Έστρεψα τα μάτια μου αριστερά μου στο πλάι του κρεβατιού. Προσπάθησα να φωνάξω και να σηκωθώ αλλά ήταν μάταιο…”
“Παγωνιά, θαμπό τοπίο… Στην έρημη πλατεία περπατώ. Όλη η ζωή σταχτοδοχείο, όπου την τέφρα μου αργά σκορπώ.” Ένα σκοτεινό ποίημα από τον ταλαντούχο Μάνο Πλατιά.
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
