Ως δράκος ισχυρός, νόμιζες πως μπορούσες να κάψεις, να σαρώσεις…
Τα λάφυρα της εξουσίας πλούτισαν όμως βάρυναν το σκληρό σου περίβλημα όπως ακριβώς βάρυναν και οι πράξεις τη συνείδησή σου…
“Στο υπόγειο του παλατιού κάτι έντονα μυρίζει
Σε ένα μήλο κατακόκκινο κατάρες ψιθυρίζει
Τον δρόμο για το δάσος πήρε την αυγή
Όλη τη μέρα βάδιζε, ώσπου να τη βρει…”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
