“Δεν είχε καθόλου τρίχωμα σε ολόκληρο το κορμί του, το δέρμα του ήταν πολύ μαλακό και είχε ένα κοκκινωπό χρώμα σαν ενός παιδιού. Το κεφάλι, κυρίως πλατύ, είχε μόνο ένα μάτι στη μέση του προσώπου και αυτό μεγάλο και ανοιχτό, σαν το ελαττωματικό μάτι ενός ανθρώπου…”
”’Τότε ήταν που με βρήκε ένα ξωτικό, όμορφο με χρυσά μακριά μαλλιά, πράσινα μάτια σαν σμαράγδια και μυτερά αυτιά. Με είδε ταλαιπωρημένο όπως ήμουν και δεν με φοβήθηκε, παρόλο που η μορφή μου δεν είχε λογική. Μια μαύρη μάζα γεμάτη με φωτεινούς αστερισμούς μέσα της, ένα συσσωρευμένο σύμπαν. Αν το σύμπαν ήταν μια σφαίρα, τότε αυτή θα ήμουν εγώ. Με πήρε στα χέρια του και τότε ήταν που πήρα την πρώτη μου μορφή. Τη μορφή ενός μωρού. Αγγίζοντάς το δέρμα του έγινε και κομμάτι δικό μου. Απέκτησα σκιστά, μαύρα μάτια και μυτερά αυτιά.”
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 6
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
