“Μέσα στα κρύα νερά της αντίκρισε ένα θέαμα που θα άλλαζε τη ζωή του. Δεν υπήρχαν αλπικοί τρίτωνες ή άλλα αλλόκοτα ζώα που απαντώνται σε ακραία περιβάλλοντα. Μέσα της ήταν διάσπαρτα οστά. Πάρα πολλά οστά…”
”Τα πάντα γύρω του φλέγονταν, μπορούσε να μυρίσει την οσμή της απανθρακωμένης σάρκας. Τα χέρια του, τα ρούχα του ήταν ποτισμένα με αίμα. Όχι το δικό του, εκείνος δεν ήταν τραυματισμένος. Στεκόταν ακίνητος, μαρμαρωμένος στην άκρη της χαράδρας του όρους Στόρμ, το ιερό τόπο της φυλής των Νούρι. Στην αγκαλιά του κρατούσε σφιχτά το σώμα της αγαπημένης του Ανελίν. Το λευκό φόρεμά της είχε γίνει κατακόκκινο, το πρόσωπό της ήταν ωχρό.”
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 3
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
