Στο απέναντι άκρο της μικρής αίθουσας στεκόταν το άγαλμα του Πατέρα. Ήταν πανομοιότυπο με κάθε άλλο λαξευτό δημιούργημα που τον απεικόνιζε: Ένας ευθυτενής άνδρας που ήταν ντυμένος με μια ολόσωμη στολή. Μια μάσκα αερίων κάλυπτε το πρόσωπό του. Τα χέρια του ήταν απλωμένα προς τα εμπρός, τα δάχτυλά του προτεταμένα, σαν ευαίσθητες κεραίες.
Οι απαλοί ψίθυροι όλων εκείνων που προσεύχονταν καθισμένοι σε σειρές, μπροστά απ’ το άγαλμα, γέμιζαν την αίθουσα με απαλά κύματα αφοσίωσης.
“Ξαφνικά, ο Carrington πρόσεξε κάτι που ο ίδιος περίγραψε ως «δυο πολύ λαμπερές και λευκές εκλάμψεις», οι οποίες ανάβλυζαν μέσα από τις κηλίδες. Πέντε λεπτά αργότερα εκείνα τα πύρινα σιντριβάνια έσβησαν, αλλά μέσα σε λίγες ώρες το άγγιγμά τους θα γινόταν αισθητό σε ολόκληρο τον κόσμο.”
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 1
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
