“Οι τελευταίες στιγμές που είχαν ζήσει μαζί δεν έλεγαν να φύγουν από το μυαλό του: οι χωρικοί να τους κυνηγούν με αναμμένες δάδες﮲ οι φωνές και οι κατάρες τους﮲ τα ουρλιαχτά της όταν ένας από αυτούς τη στρίμωξε σε ένα σκοτεινό δρομάκι﮲ το ικετευτικό της βλέμμα, λίγο πριν της καρφώσει το μαχαίρι στο στήθος…”
“Εχθές το βράδυ ξύπνησα και ήμουν σε κατάσταση “sleep paralysis”. Δεν μπορούσα να κουνήσω το σώμα μου ούτε να μιλήσω. Τα αυτιά μου και τα μάτια μου όμως λειτουργούσαν, και εκείνος το ήξερε καλά αυτό. Έστρεψα τα μάτια μου αριστερά μου στο πλάι του κρεβατιού. Προσπάθησα να φωνάξω και να σηκωθώ αλλά ήταν μάταιο…”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
