“Ξαφνικά τα πάντα θαρρείς και γκριζάρισαν. Λες κι άλλαξε ρότα το φως κι από πορτοκαλί έγινε γκρι. Ένα περίεργο γκρι που τρόμαζε την κάθε καρδιά που το βίωνε. Η γυναίκα σάστισε. Άρχισε να παρατηρεί γύρω της με τα μάτια της ορθάνοιχτα και γεμάτα τρόμο…”
“Αφουγκράζεσαι. Κάτι σαν ρόγχος ακούγεται μέσα απ’ τα σκοτάδια. Σπηλαιώδης, κλιμακωτός, ύπουλος, αντηχεί στον αέρα σαν ξεροκροτάλισμα. Νιώθεις εντός σου καύματα ψυχρά της φρίκης να σιγοκαίνε και ξαφνικά, τινάζεσαι και τρέχεις. Τρέχεις έξαλλος, αφηνιασμένος, γδαρμένος απ’ τον φόβο τον εξώτερο και τα καμτσίκια του…”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
