Έπρεπε να είμαι ευτυχισμένος. Όλοι οι άλλοι που ξάπλωναν γύρω μου ήταν. Εξάλλου, είχαμε κάθε λόγο να νιώθουμε χαρούμενοι. Θριαμβευτές. Όλοι εμείς, οι υπέρ προνομιούχοι ενός κόσμου που δεν υπήρχε πια, τώρα, ασφαλείς στο ιδιωτικό μας νησί, απολαμβάναμε την τρυφηλή ζωή μας μακριά από την φρίκη του πολέμου που είχε καταστρέψει τον υπόλοιπο πλανήτη.
Ήταν εκπληκτικό το πως άλλαξαν όλα, από τη μια στιγμή στην άλλη: Κατά τη διάρκεια ενός και μόνο δευτερολέπτου. Οι οθόνες των κινητών τηλεφώνων του πλήθους που γέμιζε το σούπερ μάρκετ, έγιναν κόκκινες και ένας στριγκός ήχος ξεπήδησε μέσα από τα ηχεία τους. Μια ειδοποίηση από το σύστημα πολιτικής προστασίας. Ταυτόχρονα από κάπου μακριά, άρχισε να ακούγεται κάποια σειρήνα. Ήταν ένας ήχος στοιχειωτικός, απόκοσμος, ανατριχιαστικός. Ένας προάγγελος καταστροφής.
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 7
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
