”Έβγαλε μια βαθιά κραυγή πόνου σοκαρισμένη. Τα χέρια φαίνονταν ματωμένα και αποκομμένα από κάποιο σώμα. Κι όμως μπορούσαν να κινηθούν κανονικά. Το αίμα τους έσταζε στο πάτωμα. Η γυναίκα κοίταξε έντρομη το υπερφυσικό θέαμα.”
Έπρεπε να είμαι ευτυχισμένος. Όλοι οι άλλοι που ξάπλωναν γύρω μου ήταν. Εξάλλου, είχαμε κάθε λόγο να νιώθουμε χαρούμενοι. Θριαμβευτές. Όλοι εμείς, οι υπέρ προνομιούχοι ενός κόσμου που δεν υπήρχε πια, τώρα, ασφαλείς στο ιδιωτικό μας νησί, απολαμβάναμε την τρυφηλή ζωή μας μακριά από την φρίκη του πολέμου που είχε καταστρέψει τον υπόλοιπο πλανήτη.
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 8
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
