“Σε ένα σάπιο κελί που μύριζε θάνατο βρισκόταν ο Τεύκρος. Δεν είχε παράθυρο και τις ανάγκες του τις έκανε σε μικρό τσουκάλι. Το φαγητό που του προσέφεραν ήταν ξερό ψωμί και ένα τυρί σχεδόν μουχλιασμένο. Περνούσαν οι μέρες βασανιστικά, αλλά κάτι υπήρχε εκεί που έβαζε τον Τεύκρο σε σκέψεις.”
“Η άνοιξη είναι θαύμα από μόνη της. Ένας χορός φωτός, μια στροφή προς τον έξω κόσμο. Μια γιορτή ευγνωμοσύνης και χαράς. Αν παρατηρήσετε καλύτερα, θα δείτε ένα κρυμμένο χαμόγελο σε όλα: Σε εκείνη την κίτρινη μαργαρίτα που μοιάζει να έχει γεννηθεί από τον ήλιο, στην εαρινή βροχή που πέφτει σαν φιλί πάνω στη γη δροσίζοντας και καθαρίζοντας την ατμόσφαιρα, στις σουφρωμένες μύτες των παιδιών που μυρίζουν τα λουλούδια.”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
