“Τα χάπια μου προσφέρουν αυτό που λαχταρώ πιο πολύ απ’ όλα: Τη λησμονιά. Οικοδομούν ένα χημικό τείχος που κρατάει μακριά τα φριχτά όνειρα που προσπαθούν κάθε βράδυ να εισβάλλουν στο κεφάλι μου: Εικόνες πλοκαμοφόρων τεράτων που αναδύονται από μια αγριεμένη θάλασσα και ισοπεδώνουν αλαλάζουσες πολιτείες…”
“Το δέρμα της ήταν χλωμό. Ήταν ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι, πάνω σε ένα υπερυψωμένο βάθρο. Μια ανθοδέσμη με κόκκινα τριαντάφυλλα ήταν αφημένη πάνω στην αγκαλιά της…”
ΣΕΛΙΔΑ 6 / 6
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
