Διηγήματα-Ιστορίες
“Στο υπόγειο του παλατιού κάτι έντονα μυρίζει
Σε ένα μήλο κατακόκκινο κατάρες ψιθυρίζει
Τον δρόμο για το δάσος πήρε την αυγή
Όλη τη μέρα βάδιζε, ώσπου να τη βρει…”
“Ο Λουκ συνοφρυώθηκε. Είχε ξαναπεράσει από εδώ; Οι δρόμοι του φαίνονταν γνώριμοι. Του έμοιαζαν με τους δρόμους της κωμόπολης που βρισκόταν πίσω από τα χωράφια. Όχι, όχι. Ακόμη σε αυτή βρισκόταν…”
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
