Ο Χάρλει βρήκε ένα κενό ανάμεσα στα σκουριασμένα κάγκελα και σε μία συστάδα ψηλά κυπαρίσσια. Κοίταξε γύρω του. Με αποφασιστικότητα σύρθηκε ανάμεσα από τα κάγκελα και τους ξεραμένους θάμνους. Μπήκε με άνεση στον περίβολο του νεκροταφείου. Τίναξε το χώμα από πάνω του και άρχισε να βηματίζει. Μικρές φωτιές τρεμόπαιζαν απαλά ανάμεσα από τα παλιά μνήματα. […]
Έχεις ποτέ αυτή την αίσθηση ότι πέφτεις; Ότι το σώμα σου γλιστρά γοργά στο σκοτάδι, το καταπίνει ο ζόφος μα εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα; Κουνιέσαι, φωνάζεις, απεγνωσμένα προσπαθείς να βρεις αόρατες λαβές για να ανακόψεις την πτώση σου μα δεν υπάρχει τίποτα. Και ψηλά, υπάρχει μία μικρή κουκκίδα φωτός που όλο και συρρικνώνεται […]
ΣΕΛΙΔΑ 16 / 16
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.