“Οι αρθρωτοί βραχίονες του ρομπότ αναδιπλώθηκαν στο εσωτερικό του και εκείνο αποχώρησε από την αίθουσα αθόρυβα, γλιστρώντας απαλά πάνω σ’ ελαστικούς τροχούς. Μαζευτήκαμε γύρω από τη μονάδα. Τα λευκά φώτα της οροφής τη γέμιζαν μ’ ένα διάχυτο φως που καταργούσε τις σκιές και αποκάλυπτε κάθε λεπτομέρεια του πλάσματος που βρισκόταν στο εσωτερικό της.
Και τι πλάσμα ήταν αυτό! Στα μάτια μου αξιοθαύμαστο αλλά στο βλέμμα κάθε άλλου πολίτη της πόλης αποκρουστικό, ακόμα και τρομακτικό. Κι όμως, γενετικά τουλάχιστον ήταν άνθρωπος ή μάλλον, μια διαφοροποιημένη εκδοχή ανθρώπου…”
”Η Άννα σήκωσε το κεφάλι της για να δει τον γιγαντιαίο όγκο να περνά μπροστά από τον ήλιο και τυφλώθηκε στιγμιαία από τις ακτίνες του. Αμέσως μετά, σκοτάδι τους κάλυψε. Ήταν η πρώτη πτήση της ιπτάμενης πολιτείας και η πρώτη φορά που την έβλεπε. Πρώτη για αυτήν και για όλους τους υπόλοιπους. Είχαν στρέψει την προσοχή τους στον λαμπερό, καλοκαιρινό ουρανό και κοιτούσαν μαγεμένοι το δημιούργημα.”
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 1
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
