«Για άλλη μια φορά βρέθηκα σε αυτό το καταραμένο σταυροδρόμι που ο Θεός έχει ξεχάσει, χαμένος στο μυστηριακό τοπίο που απλώνεται μπροστά μου, ανίκανος να σκεφτώ ορθολογικά αυτή τη φορά. Είναι το μέρος όπου μεγάλωσα και γνώρισα όπως κανείς άλλος δεν έχει γνωρίσει. Δεν είναι πια η πολυσύχναστη γεμάτη καυσαέριο γειτονιά μου, παρά ένα ομιχλώδες […]
Ξύπνησα με ένα αίσθημα άγχους και πανικού, δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει γρήγορα από τον φόβο… Το όνειρο που θυμάμαι ήταν ότι με κυνηγούσε κάτι. Ένα πλάσμα δίχως συγκεκριμένη μορφή. Θυμάμαι το αίσθημα τρόμου που ένιωσα. Όταν ξύπνησα ήταν ακριβώς ίδιο. Μα θυμάμαι και κάτι ακόμα, καθώς έτρεχα να ξεφύγω, […]
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
