“Από τη μέρα που γεννήθηκε η Τζένιφερ, είχε δίπλα της μια μουτζούρα που αιωρούταν συνεχώς λίγο πιο πάνω από το κεφάλι της. Στην αρχή, όταν ήταν μικρή, δεν ήταν παρά μία κουκίδα. Όσο μεγάλωνε εκείνη όμως, τόσο μεγάλωνε και η κουκίδα, μέχρι που άρχισε να μοιάζει με μια μεγάλη, μαύρη μπάλα, μια μεγάλη μουτζούρα που δεν έλεγε να φύγει από δίπλα της.”
«Μου ζήτησες να σε διδάξω τα μυστικά των μαγισσών της Πράσινης Παράδοσης», μου λέει, ενώ γονατίζει απέναντι από μένα, από την άλλη πλευρά του κομμένου κορμού. «Ξέρεις γιατί δέχτηκα;» Κουνάω αρνητικά το κεφάλι. Με απόλυτη ειλικρίνεια, δεν έχω ιδέα. «Γιατί είσαι διψασμένη. Και ποτέ δεν αφήνουμε ένα λουλούδι να διψά».
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
