“Μέσα στα κρύα νερά της αντίκρισε ένα θέαμα που θα άλλαζε τη ζωή του. Δεν υπήρχαν αλπικοί τρίτωνες ή άλλα αλλόκοτα ζώα που απαντώνται σε ακραία περιβάλλοντα. Μέσα της ήταν διάσπαρτα οστά. Πάρα πολλά οστά…”
Έπρεπε να είμαι ευτυχισμένος. Όλοι οι άλλοι που ξάπλωναν γύρω μου ήταν. Εξάλλου, είχαμε κάθε λόγο να νιώθουμε χαρούμενοι. Θριαμβευτές. Όλοι εμείς, οι υπέρ προνομιούχοι ενός κόσμου που δεν υπήρχε πια, τώρα, ασφαλείς στο ιδιωτικό μας νησί, απολαμβάναμε την τρυφηλή ζωή μας μακριά από την φρίκη του πολέμου που είχε καταστρέψει τον υπόλοιπο πλανήτη.
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 7
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
