“Δεν είχε καθόλου τρίχωμα σε ολόκληρο το κορμί του, το δέρμα του ήταν πολύ μαλακό και είχε ένα κοκκινωπό χρώμα σαν ενός παιδιού. Το κεφάλι, κυρίως πλατύ, είχε μόνο ένα μάτι στη μέση του προσώπου και αυτό μεγάλο και ανοιχτό, σαν το ελαττωματικό μάτι ενός ανθρώπου…”
Έπρεπε να είμαι ευτυχισμένος. Όλοι οι άλλοι που ξάπλωναν γύρω μου ήταν. Εξάλλου, είχαμε κάθε λόγο να νιώθουμε χαρούμενοι. Θριαμβευτές. Όλοι εμείς, οι υπέρ προνομιούχοι ενός κόσμου που δεν υπήρχε πια, τώρα, ασφαλείς στο ιδιωτικό μας νησί, απολαμβάναμε την τρυφηλή ζωή μας μακριά από την φρίκη του πολέμου που είχε καταστρέψει τον υπόλοιπο πλανήτη.
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 4
ΕπόμενηΕνημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
