Στο απέναντι άκρο της μικρής αίθουσας στεκόταν το άγαλμα του Πατέρα. Ήταν πανομοιότυπο με κάθε άλλο λαξευτό δημιούργημα που τον απεικόνιζε: Ένας ευθυτενής άνδρας που ήταν ντυμένος με μια ολόσωμη στολή. Μια μάσκα αερίων κάλυπτε το πρόσωπό του. Τα χέρια του ήταν απλωμένα προς τα εμπρός, τα δάχτυλά του προτεταμένα, σαν ευαίσθητες κεραίες.
Οι απαλοί ψίθυροι όλων εκείνων που προσεύχονταν καθισμένοι σε σειρές, μπροστά απ’ το άγαλμα, γέμιζαν την αίθουσα με απαλά κύματα αφοσίωσης.
“Όλοι μας ακούμε το όνομα Μόρα και γνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια δαιμονόψυχη ηλικιωμένη γυναίκα που λέγεται ότι μας επισκέπτεται στον ύπνο μας έχοντας κακές προθέσεις. Ωστόσο σε μια λαϊκή μας παράδοση που προέρχεται από το όρος Γκιώνα της Φώκιδας, υπάρχει άλλη ιστορία γύρω από το όνομα της…”
ΣΕΛΙΔΑ 1 / 1
Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.
