Horror Legends: Wes Craven

Ο Wes Craven κατάφερε να συνδυάζει επικούς villains, εύστοχο comic relief και, σε δεύτερο επίπεδο, ένα βάθος στις ιστορίες του που πολλοί δεν αντιλήφθηκαν στην πρώτη θέαση των ταινιών του.

Ο Wes Craven γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου του 1939 στο Cleveland του Ohio και, πριν ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία ταινιών τρόμου, εργαζόταν ως καθηγητής Κολεγίου. Σπούδασε Φιλολογία και Ψυχολογία στο Wheaton College του Illinois και απέκτησε μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών στη φιλοσοφία και τη συγγραφή από το πανεπιστήμιο Johns Hopkins.

Η είσοδός του στο χώρο του κινηματογράφου ήταν ασυνήθιστη. Αρχικά, αγόρασε όταν εργαζόταν ως φοιτητής μία κάμερα και ξεκίνησε να γυρίζει ταινίες μικρού μήκους. Το πρώτο του επαγγελματικό βήμα ωστόσο έγινε με τη δουλειά του ως “διανομέας/μεταφορέας” σε εταιρεία στον χώρο του θεάματος, μία θέση που αποτέλεσε την είσοδό του στο κινηματογραφικό δίκτυο, ενώ εργάστηκε και σε… αισθησιακές ταινίες.

Η αγάπη του για το είδος του τρόμου, ωστόσο, γρήγορα τον τράβηξε προς την αλλόκοτη πλευρά του κινηματογράφου. Ο ίδιος είχε δηλώσει πως ένας λόγος της μετάβασής του από τον ακαδημαϊκό χώρο στον κινηματογράφο ήταν η εξερεύνηση της σκοτεινής πλευράς της ανθρώπινης φύσης μέσω της τέχνης. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που επέλεξε να σοκάρει στα πρώτα του βήματα.

Ταινία-σταθμός για την επιλογή του σοκαρίσματος του κοινού ήταν το Τελευταίο Σπίτι Αριστερά, του 1972. Πρόκειται για μία αρκετά βίαιη ταινία τρόμου που περιστρέφεται γύρω από μία σειρά αποτρόπαιων γεγονότων που οδηγούν δύο διεστραμμένους δράστες σε ένα καταφύγιο που δε θα έπρεπε ποτέ να έχουν πάει. Λόγω των ακραία βίαιων σκηνών της ταινίας, ο Craven δεν περίμενε μαζική διανομή στους κινηματογράφους, όμως έπεσε έξω…

Ύστερα από αυτό το φιλμ, δοκίμασε να μετακινηθεί σε άλλα είδη, όμως επέστρεψε στον τρόμο με την ταινία Αίμα στους Λόφους το 1977. Η ταινία ακολουθεί τις περιπέτειες της οικογένειας Κάρτερ με μία ομάδα κανιβάλων. Ο Craven βάσισε την πλοκή του φιλμ στην ιστορία του Sawney Bean, του Σκωτσέζο άντρα που θρυλείται ότι ήταν ο επικαφελής μιας ομάδας 45 ανθρώπων που δολοφόνησε και κανιβάλισε περισσότερους από 1000 ανθρώπους σε διάστημα 25 χρόνων.

Η πρώτη πολύ μεγάλη επιτυχία του ωστόσο, ήρθε το 1984 με τον Εφιάλτη στον Δρόμο με τις Λεύκες, με εισπράξεις περίπου 50 φορές τν προϋπολογισμό της. Η πρώτη ταινία της σειράς αποτελεί ένα πραγματικό ορόσημο του κινηματογράφου και έδωσε έναν από τους θρυλικότερους villains όλων των εποχών, τον Freddy Krueger, έναν δολοφόνο παιδιών που οι γονείς τους έκαψαν ζωντανό και εκείνος επιστρέφει στα όνειρα των παιδιών τους για να συνεχίσει να σκορπά τρόμο και αίμα.

Το καμμένο του πρόσωπο, το καπέλο, η χαρακτηριστική ριγέ μπλούζα, το θρυλικό γάντι με τις λεπίδες και το τραγούδι 1,2, Freddy is coming for you, αποτελούν μέρος της horror pop culture μέχρι και σήμερα. Η ερμηνεία του Robert Englund ως Freddy ήταν πραγματικά εντυπωσιακή, ενώ, η πρώτη ταινία αποτελεί και το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Johnny Depp. Ακολούθησαν μία σειρά από sequels, χωρίς να λάβουν όλα τις ίδιες καλές κριτικές.

Ωστόσο, το 1994 κυκλοφόρησε μία πολύ ιδιαίτερη ταινία και μία από τις προσωπικές μου αγαπημένες, το Wes Craven’s New Nightmare. Πρόκειται για μία meta ταινία, πολύ πρωτότυπη για την εποχή της, στην οποία οι ηθοποιοί υποδύονται τους εαυτούς τους και μοιάζει σαν ένα ντοκιμαντέρ για τις ζωές τους… μέχρι που αποκαλύπτεται η φύση του Φρέντυ και ο λόγος που γίνονταν όλες οι προηγούμενες ταινίες, και σιγά σιγά οι ηθοποιοί παρασύρονται σε μία κατάσταση όπου τα όρια μεταξύ του εαυτού τους και του ήρωα που υποδύονται γίνονται πολύ δυσδιάκριτα.

Μία σύντομη αναφορά αξίζει και στο Freddy VS Jason του 2003, αν και η σκηνοθεσία ανήκει στον Ronny Yu και ο Craven δεν ενεπλάκη στην ταινία. Ο ξεχασμένος και αποδυναμωμένος Φρέντυ ξυπνά τον Jason Vorhees προκειμένου να κατευθύνει τη δολοφονική του δράση με σκοπό να υπενθυμίσει στον κόσμο την ύπαρξή του και να ανακτήσει τις δυνάμεις του. Οι κάτοικοι της περιοχής δεν γνώριζαν ποιος ήταν αυτός  που διέπραττε τους φόνους και το μυαλό πολλών πήγε στον Φρέντυ. Όσο ο φόβος για τον παλιό εφιάλτη της περιοχής του Σπρίνγκχουντ αυξανόταν, τόσο ο Φρέντυ δυνάμωνε. Γρήγορα ωστόσο ο Jason ξέφυγε από τον έλεγχο και η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη.

Ο Craven δεν είχε ανάμειξη ούτε στο reboot του 2010, το οποίο έλαβε εν γένει κακές κριτικές, ωστόσο, unpopular opinion, προσωπικά δεν το θεωρώ και τόσο κακό φιλμ. Ένα τίμιο, μέτριο, υπερφυσικό σλασεράκι με το οποίο πέρασα ευχάριστα την ώρα μου, αν και ουδεμία σύγκριση μπορεί να υπάρξει με τις πρώτες ταινίες του franchise με τον θρυλικό Robert Englund.

Ο Craven είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη μίξη του τρόμου με κωμικά στοιχεία, κάτι που είναι διάχυτο στις ταινίες του Εφιάλτη. Κάτι ανάλογο, με μεγαλύτερη δόση χιούμορ έκανε και το 1991 με το Οι άνθρωποι κάτω από τις σκάλες, με το αγόρι που πρωταγωνιστεί και δύο ληστές να βρίσκονται στο λάθος σπίτι της γειτονιάς.

Η δεύτερη τεράστια επιτυχία του ήρθε το 1996 με το Scream. Η ταινία αυτή δεν είναι υπερβολή να πούμε πως αναβίωσε το είδος του slasher. Ήταν ό,τι πιο φρέσκο είχε παρουσιαστεί εδώ και αρκετά χρόνια. Η ταινία ξεκινά με μία από τις θρυλικότερες εναρκτήριες σκηνές στην ιστορία του σινεμά, στην οποία η Drew Barrymore, που όλοι νόμιζαν ότι θα πρωταγωνιστούσε στο φιλμ, κάνει το λάθος να σηκώσει το τηλέφωνο σε έναν άγνωστο. Εξαιρετικό χτίσιμο, φοβερά πρώτα kills και μία από τις πιο αξιομνημόνευτες ατάκες του κινηματογράφου…What’s your favorite scary movie;

Η ταινία ταυτόχρονα παρουσιαζε μία ιστορία, εξηγούσε το είδος του τρόμου και αποδομούσε όλα τα κλισέ του (όσο και αν σε κάποιους μας αρέσουν). Κάθε ταινία αποδομεί και την αντίστοιχη σειρά των ταινιών τρόμου. Η πρώτη τα slashers, η δεύτερη τα sequels, η τρίτη τις τριλογίες και πάει λέγοντας. Ειδικά η πρώτη είναι από τις πιο ευφάνταστες whodunit slasher ταινίες όλων των εποχών. Ίσως και η κορυφαία του είδους της.

Ταυτόχρονα, ο Ghostface έγινε ένας από τους πιο εμβληματικούς villains του κινηματογράφου και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της ποπ κουλτούρας. Η δύναμη του χαρακτήρα δεν εντοπίζεται ούτε στη σωματική του διάπλαση, ούτε σε κάποιες υπερφυσικές δυνάμεις. Ακριβώς το αντίθετο μάλιστα. Ως απλός άνθρωπος, ουκ ολίγες φορές καταβάλλει υπέρμετρη προσπάθεια να νικήσει τα θύματά του. Ο Ghostface είναι μία persona που όποιος την υποδύεται κάθε φορά αφήνει να κυριαρχήσει η πιο σκοτεινή πλευρά του εαυτού του, προκειμένου να πάρει την εκδίκησή ή να φέρει εις πέρας κάποιο διεστραμμένο πλάνο του. Είναι ένας άνθρωπος, συνήθως κάποιος του γνωστού κύκλου της πρωταγωνίστριας, που αφήνει τα σκοτάδια του να τον κυριεύσουν. Η persona του Ghostface τού παρέχει την ανωνυμία και το μοτίβο της δράσης του. Όλα τα υπόλοιπα τα κάνει ο εκάστοτε απλός άνθρωπος. Αυτή είναι και η μαγεία του συγκεκριμένου χαρακτήρα και, φυσικά, η απίστευτα οξυδερκής σύλληψη του Craven.

Ο Wes Craven είναι ένας δημιουργός που κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλη σφραγίδα στο είδος του τρόμου. Κατάφερε να συνδυάζει επικούς villains, εύστοχο comic relief και, σε δεύτερο επίπεδο, ένα βάθος στις ιστορίες του που πολλοί, του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου, δεν αντιλήφθηκαν στην πρώτη θέαση των ταινιών του. Ο Craven πλάθει ιστορίες που βασίζονται σε διαταραγμένα οικογενειακά περιβάλλοντα. Ο ίδιος δήλωνε ότι οι ιδέες που βασίζονται σε διασαλευμένα οικογενειακά υπόβαθρα είναι από τις πιο τρομακτικές για τον ίδιο. Πίστευε πως η οικογένεια είναι ο καλύτερος μικρόκοσμος για να εργάζεσαι πλάθοντας ιστορίες, διότι είναι ο χώρος από τον οποίο πηγάζουν βαθιά εσωτερικευμένες αντιλήψεις και ένστικτα.

Ο θάνατός του επήλθε τον Αύγουστο του 2015, σε ηλικία 76 ετών από όγκο στην περιοχή του εγκεφάλου. Η κληρονομιά που άφησε πίσω του είναι τεράστια και μία από τις πιο σκοτεινά λαμπρές σελίδες στην ιστορία του αλλόκοτου.

Main Picture Reference

Tags: Cinema , Film , Films , Freddy Krueger , Ghostface , horror , Horror Films , Johnny Depp , Robert Englund , Sawney Bean , Scream , The Weird Side Daily , The Weird Side Daily άρθρα , weird , weird article , weird articles , weird side , Wes Craven , Wes Craven Horror , Wes Craven Scream , Wes Craven αφιέρωμα , Wes Craven ταινίες , Wes Craven’s New Nightmare , Αίμα στους Λόφους , αλλόκοτο , Γουές Κρέιβεν , Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες , Κινηματογράφος , ξένες ταινίες , Οι άνθρωποι κάτω από τις σκάλες , Ταινίες , ταινίες του 80 , ταινίες τρόμου , Τελευταίο Σπίτι Αριστερά , τρόμος , Φρέντι Κρούγκερ

Παναγιώτης Ματσίγκας

Δημοσιεύτηκε 20 Νοεμβρίου, 2026

Σχόλια και απόψεις.

Η γνώμη σας είναι πάντα καλοδεχούμενη.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.