Ο Τζον Χάουαρντ Κάρπεντερ γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 1948 στο Κάρθατζ της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής μουσικής και όταν δέχτηκε να εργαστεί στο Πανεπιστήμιο West Kentucky, η οικογένεια μετακόμισε στην ομώνυμη περιοχή, όπου αρχικά έμεινε σε μία ξύλινη καλύβα εντός της πανεπιστημιούπολης.
Από μικρή ηλικία ανέπτυξε έντονο ενδιαφέρον για τον κινηματογράφο και ιδιαίτερα για ταινίες τρόμου και γουέστερν. Πριν καν ολοκληρώσει το σχολείο ξεκίνησε να γυρνά τις πρώτες ταινίες του οι οποίες ήταν μικρού μήκους (με πρώτη το Captain Voyeur το 1969), ενώ παράτησε τις σπουδές του τόσο στο Πανεπιστήμιο του Kentucky (αγγλική φιλολογία και ιστορία) όσο και στη Σχολή Κινηματογραφικών Τεχνών του USC προκειμένου να ασχοληθεί με τις ταινίες του.
Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του ήταν η κωμωδία επιστημονικής φαντασίας Dark Star που δημιούργησε μαζί με τον Νταν Ο’Μπάνον το 1974. Ο Κάρπεντερ έντυσε επίσης μουσικά την ταινία, κάτι που έκανε κατά κανόνα και στη μετέπειτα καριέρα του. Ακολούθησαν τα θρίλερ Assault on Precinct 13, Someone’s watching me και Eyes of Laura Mars (στο τελευταίο συνυπέγραψε το σενάριο σε σκηνοθεσία Ίρβιν Κέρσνερ, σκηνοθέτη του Empire Strikes Back), πριν δημιουργήσει την ταινία τρόμου που έκανε εμπορική επιτυχία και έμελλε να αποτελέσει θεμέλιο των slasher ταινιών τρόμου. Φυσικά, μιλάμε για το θρυλικό πλέον Halloween του 1978.
Με προϋπολογισμό μόλις 300.000 δολάρια, η ταινία απέφερε πάνω από 65 εκατομμύρια. Το σενάριο ήταν των Τζον Κάρπεντερ και Ντέμπρα Χιλ, ενώ το soundtrack της ταινίας επιμελήθηκε ξανά ο ίδιος ο Κάρπεντερ και είναι μέχρι και σήμερα, ίσως, το πιο αναγνωρίσιμο soundtrack όλης της φιλμογραφίας του.
Ο villain της ταινίας, ο μασκοφόρος Μάικλ Μάγιερς (για τον οποίο ο Carpenter εμπνεύστηκε και από ενα sci-fi western) αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές του κινηματογράφου. Στην ταινία, η οποία διαδραματίζεται στο Χάντονφιλντ (φανταστική τοποθεσία για τις ανάγκες της ταινίας) ο Μάικλ Μάγιερς δραπετεύει από το ίδρυμα που κρατείται μετά τη δολοφονία της αδελφής του, την οποία διέπραξε όντας μόλις έξι ετών, και κατευθύνεται στο Χάντονφιλντ για να σκορπίσει τον τρόμο στην πόλη και να στοιχειώσει τη ζωή της Λόρι Στρόουντ (Τζέιμι Λι Κέρτις).
Επόμενος μεγάλος σταθμός του Κάρπεντερ αλλά και του κινηματογράφου τρόμου ήταν Η Ομίχλη (The Fog), το 1980, μία ακόμη εισπρακτική επιτυχία αλλά και μία ταινία που δυσκόλεψε πολύ τον Κάρπεντερ στο να την ολοκληρώσει σύμφωνα με τα δικά του πρότυπα. Μάλιστα, αναγκάστηκε να γυρίσει νέες σκηνές και να τις προσθέσει, τόσο για να κάνει την ταινία να αποκτήσει μεγαλύτερη συνοχή, όσο και για να ενισχύσει το στοιχείο του τρόμου.
Στo The Fog, μία παράξενη ομίχλη καλύπτει μία μικρή παραθαλάσσια πόλη. Ένας τοπικός θρύλος μιλά για ένα αλλόκοτο ναυάγιο, τα θύματα του οποίου ίσως δεν έχουν ησυχάσει και δε θα ησυχάσουν μέχρι να αποκαλυφθούν τα μυστικά κάποιων κατοίκων της πόλης, οι οποίοι πρέπει να πληρώσουν για τις πράξεις τους.
Το 1982 κυκλοφόρησε το πολύ ιδιαίτερο The Thing, το οποίο σήμερα θεωρείται σημείο αναφοράς στο χώρο του τρόμου και των ταινιών με εξωγήινη απειλή. Ωστόσο, όταν κυκλοφόρησε δεν δέχτηκε θερμή αποδοχή από το κοινό λόγω της δυσοίωνης ροής της ιστορίας και αυτό στοίχισε στην καριέρα του Κάρπεντερ, αφού λόγω της αρχικής αποτυχίας της ταινίας έχασε μελλοντικές δουλειές.
Το 1983 μετέφερε στη μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα Κριστίν, ένα από τα βιβλία ενός από τους κορυφαίους συγγραφείς τρόμου, για τον οποίο δεσμεύομαι πως θα υπάρξει αφιέρωμα σε ένα από τα επόμενα άρθρα της σειράς, του Στίβεν Κινγκ. Πρόκειται για την ιστορία του Άρνι Κάνινγκχαμ, ενός μαθητή λυκείου που αγοράζει μία Plymouth Fury με…ορισμένες επιπλέον δυνατότητες από τα υπόλοιπα αυτοκίνητα. Αξίζει να σημειωθεί οτι ο Κινγκ, ο οποίος συχνά πυκνά εκφράζει ενστάσεις για τις κινηματογραφικές μεταφορές των βιβλίων του, χαρακτήρισε την μεταφορά του Carpenter ως “βαρετή“.
Συνέχισε με ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού, αφού δυσκολευόταν να βρει δουλειές από μεγάλα στούντιο. Ένα cult διαμάντι της περιόδου αυτής είναι το They Live, του 1988. Μία ταινία που ήταν ένα μείγμα τρόμου, φαντασίας και δράσης, η οποία αφορούσε μία συγκαλυμμένη εξωγήινη εισβολή με σιωπηλό έλεγχο των ανθρώπων μέσω της τηλεόρασης και της κουλτούρας του καταναλωτισμού. Ο μόνος τρόπος να δουν οι άνθρωποι την αλήθεια, ήταν με τα δυσεύρετα ειδικά μαύρα γυαλιά.
Τα επόμενα έτη συνέχισε με ταινίες, ανθολογίες και αφηγήσεις video games, μέχρι τη μεγάλη επιστροφή του στο Halloween το 2018. Μία ταινία που ήταν απευθείας σίκουελ στην ταινία του 1978. Ο Κάρπεντερ ήταν εκτελεστικός παραγωγός, σύμβουλος, ενώ συμμετείχε και στη δημιουργία του soundtrack. Ως εκτελεστικός παραγωγός και συνθέτης συμμετείχε και στα άλλα δύο sequels της τριλογίας, Halloween Kills (2021) και Halloween Ends (2022), με το τελευταίο να μην έχει θετική αποδοχή από το κοινό.
Ο Κάρπεντερ είχε πάντοτε το σεβασμό της horror σκηνής, ως ένας από τους δεξιοτέχνες των ανεξάρτητων cult ταινιών, των b- movies και του υποείδους slasher horror, αλλά τα τελευταία χρόνια πήρε την αναγνώριση που του άξιζε και εκτός αυτής. Το 2023 η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες του απένειμε Βραβείο Επιτευγμάτων Καριέρας και το 2025 απέκτησε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ.
Σήμερα, παραμένει ενεργός και αναμένεται συνέχεια στην τεράστια καριέρα του, με το πιο πρόσφατο πρότζεκτ του να είναι ο νέος του οπτικοακουστικός κόσμος του τρόμου με τίτλο Cathedral…
Tags: 70s , 80s , 80s Horror , B-Movie , Carpenter , Cathedral , Christine , Films , Halloween , horror , horror movies , John Carpenter , Michael Myers , Movies , sci-fi , Science Fiction , Stephen King , the fog , The Thing , They Live , άρθρο ταινίες τρόμου , Επιστημονική Φαντασία , Ζουν ανάμεσά μας , η ομίχλη , Ίρβιν Κέρσνερ , Κάρπεντερ , Κινηματογράφος , Κριστίν , Μάικλ Μάγιερς , Μουσική , Ντέμπρα Χιλ , Στέφεν Κινγκ , Στίβεν Κινγκ , Ταινίες , Ταινίες Μικρού Μήκους , ταινίες τρόμου , Τζέιμι Λι Κέρτις , Τζον Κάρπεντερ
Σχόλια και απόψεις.
Η γνώμη σας είναι πάντα καλοδεχούμενη.