Εγκληματικές ενέργειες: Γιατί τελικά υπάρχουν στη ζωή του ανθρώπου;

Από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος εμφανίστηκε στη γη υπάρχει καταγραφή εγκληματικής συμπεριφοράς. Ο Κάιν, σύμφωνα με τη Χριστιανική πίστη, θεωρείται ο πρώτος ανθρωποκτόνος της Ιστορίας, καθώς δολοφόνησε τον ίδιο του τον αδελφό, απόρροια του φθόνου που αισθανόταν για αυτόν. Ο μεγάλος δοκιμιογράφος Ευάγγελος Παπανούτσος, θεωρεί πως η φύση του ανθρώπου είναι άναρχη και […]

Από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος εμφανίστηκε στη γη υπάρχει καταγραφή εγκληματικής συμπεριφοράς. Ο Κάιν, σύμφωνα με τη Χριστιανική πίστη, θεωρείται ο πρώτος ανθρωποκτόνος της Ιστορίας, καθώς δολοφόνησε τον ίδιο του τον αδελφό, απόρροια του φθόνου που αισθανόταν για αυτόν.

Ο μεγάλος δοκιμιογράφος Ευάγγελος Παπανούτσος, θεωρεί πως η φύση του ανθρώπου είναι άναρχη και εξοικειώνεται μέσω της παιδείας που προσφέρουν όλοι οι αρωγοί της εκπαίδευσης στον άνθρωπο (οικογένεια, φίλοι, εκπαίδευση, εργασία).

Για ποιο λόγο οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται σε μία οργανωμένη κοινωνία, εκφράζουν εγκληματική συμπεριφορά;

Αναμφίβολα, δεν υπάρχει μία και μόνο απάντηση για αυτό το τόσο ακανθώδες θέμα. Οι παράγοντες είναι πολυδιάστατοι και απορρέουν από διάφορες αιτίες όπως η κληρονομικότητα, η ψυχοσύνθεση των ατόμων, διάφορα βιώματα και γενικά το ευρύτερο περιβάλλον. Οπωσδήποτε όμως, η εγκληματική ενέργεια που αποτελεί και αυτή ένα μέρος της πολυδιάστατης οντότητας του ανθρώπου, μας δίνει την ευκαιρία να μελετήσουμε τη σκοτεινή πλευρά που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Μελετώντας βιογραφίες μεγάλων εγκληματιών, θα διαπιστώσουμε πως στην πλειονότητα των περιπτώσεων ήταν αποδέκτες βίας από το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον τους, οπότε αυτό επέτρεψε στα άγρια ένστικτά τους να διευρυνθούν, αντί να καταπολεμηθούν μέσω της ενσυναίσθησης και της ορθής αγωγής. Ακόμα και αν ένας άνθρωπος γεννηθεί με μία ροπή προς αυτή τη κατεύθυνση, η σωστή αγωγή μπορεί να τον ωφελήσει και να κάμψει μέσα του την ανάγκη να προκαλεί κακό.
Όλοι γεννιόμαστε με άγρια ένστικτα. Ερχόμαστε σε έναν κόσμο άγνωστο, οπότε οπλιζόμαστε με τη σωματική δύναμη ώστε να μπορούμε να αποκρούσουμε εκείνον ο οποίος θεωρούμε πως θα μας βλάψει. Στην πορεία μας όμως, εκπαιδευόμαστε, γαλουχούμαστε με ιδανικά και αξίες, μαθαίνουμε να δαμάζουμε τη διάθεσή μας για βία και πρόκληση βλάβης.

Η διάθεση για βία απορρέει από τα πρωτόγονα ένστικτά μας. Ο αντίκτυπός της στον άνθρωπο αποκαλύπτεται όταν απομακρυνθεί από το σύνεση και τη λογική, όταν αποδομήσει από μέσα του το αίσθημα του σεβασμού για τον άνθρωπο. Οι κυριότερες αιτίες που νέοι άνθρωποι μπλέκουν με συμμορίες είναι αυτή τους η ανάγκη να σπάσουν τα δεσμά που υποτίθεται πως τους περιορίζουν, να αισθανθούν δυνατοί, καταφεύγοντας ακόμα και στο να προξενούν φόβο στους άλλους. Συνήθως, οι νέοι άνθρωποι που ρέπουν σε αυτές τις συμπεριφορές δεν έχουν χτίσει μία ολοκληρωμένη προσωπικότητα, χαλιναγωγούνται ευκολότερα από τις ομάδες και δεν έχουν αντιληφθεί πως δε χρειάζεται να είσαι πάντοτε δεκτικός στις απαιτήσεις των άλλων.

Η έμφαση στην ανθρωπιστική παιδεία και το σεβασμό σε κάθε ύπαρξη από την πρώτη στιγμή που το παιδί αρχίζει να κατανοεί, θα βάλουν την υποδομή για τη δημιουργία ενός ανθρώπου ο οποίος θα μπορεί να χαλιναγωγεί τα όποια άγρια ένστικτά του.

Tags: killer , murder , weird , αλλόκοτο , Ανθρώπινη Συμπεριφορά , άνθρωποι , βία , δολοφονία , δολοφόνος , Έγκλημα , εγκληματική συμπεριφορά , κοινωνία , ψυχολογία

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Δημοσιεύτηκε Μάιος 25, 2019

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για τα νέα μας πρώτοι, απευθείας από το email σας.